فدراسیون سرآمدان علمی ایران | اخبار | فعالیت‌های محیط زیستی و اقلیمی می‌تواند کمبود آب قاره آسیا را محدود کند
متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۷/۰۴/۰۹

تعداد بازدید : ۶۳

تعداد رای : ۱

فعالیت‌های محیط زیستی و اقلیمی می‌تواند کمبود آب قاره آسیا را محدود کند

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که پیروی از توافق پاریس می‌تواند خطر کمبود منابع آبی را کاهش دهد.

بر اساس پژوهش‌های اخیر که در دانشگاه MIT صورت گرفته است حتی اقدامات «متوسط» برای محدود کردن تغییرات آب و هوایی، می‌تواند از سناریوهای نگران کننده‌ای که آسیا با آن تا سال 2050 دست به گریبان است جلوگیری کند.

در این مطالعه از یک رهیافت خلاقانه برای مدل‌سازیِ تاثیرات آب و هوایی و رشد اقتصادی در پر جمعیت‌ترین قاره‌ی جهان استفاده شده است. حدودا 60 درصد از جمعیتی که در آسیا زندگی می‌کنند برای دسترسی به منابع آبی با محدودیت مواجه هستند: به ازای هر یک از ساکنان اسیا منابع آبی نصفِ میانگین جهانی است.

برای بررسیِ خطر کمبود آب در قاره، پژوهشگران از یک شبیه سازی با جزئیات فراوان از مسیرهای اقتصادی و اقلیمی ممکن در آینده‌ی آسیا بهره گرفتند. در این مطالعه تاثیرات مرتبط روی ذخایر آبی و تقاضای آب در نظر گرفته شده است. با مطالعه‌ی مواردی که در آن تغییرات اقتصادی (یا رشد اقتصادی) ادامه میابد اما اقلیم ثابت باقی می‌ماند و برعکس، پژوهشگران مواردی که باعث کمبود آب می‌شود را بهتر می‌توانند شناسائی کنند.

این پژوهش نشان می‌دهد در صورتی که هیچ محدودیتی در رشد اقتصادی و تغییرات اقلیمی اعمال نشود تا سال 2050 حدود 200 میلیون به کسانی که با کمبود آب مواجه خواند شد اضافه می‌شود اما اگر معاهده‌ی پاریس اجرا شود این عدد می‌تواند به 60 میلیون نفر کاهش پیدا کند.

اما حتی با یک تلاش جهانی برای محدود کردن تغییرات اقلیمی، یک احتمال 50 درصدی وجود دارد که منابع آبیِ نزدیک به 100 میلیون انسان در جنوب و شرق آسیا به نصف کاهش پیدا کند.

به گفته‌ی آدام اسکلاسر یک از نویسندگان این مقاله: «ما متوجه شدیم که استراتژی مداخله کردن در تغییرات اقلیمی می‌تواند ریسک کمبود منابع آبی در آسیا را کاهش دهد، اما مسئله به طور کامل حل نخواهد شد.»

این تیم پژوهشی همچنین مدل‌هایی برای در نظر گرفتن فعالیت‌های صنعتی و شهری و تقاضای آب توسط آنها در بسیاری از مناطق آسیا در نظر گرفته‌اند. آبیاری مهمترین مصرف کننده‌ی منابع آبی در نظر گرفته می‌شود که منجر می‌شود دسترسی به آب برای فعالیت‌های دیگر محدود شود.

به طور کلی، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که در طول قرن 21 « رشد اقتصادی و اجتماعی منجر به افزایشِ کمبود آب می‌شود». این مطالعه متغیرات بسیاری که مرتبط با تغیرات اقلیمی هستند را در نظر گرفته است. تنها با در نظر گرفتن تغییرات اقلیمی، به عنوان مثال تاثیرات منفی‌تری در چین نسبت به هند در پی خواهد داشت چرا که در هند به علت گرم شدن هوا می‌توان انتظار باران بیشتری داشت.

به غیر از سناریوهای محتمل، دیگر یافته‌ی قابل تامل این است که امکان کمبود آب به طور مستقیم با تغییرات اقلیمیِ افسار گسیخته در ارتباط است.

به گفته‌ی پژوهشگران «هیچ راه آسانی برای محدود کردن تغیرات اقلیمی وجود ندارد.» همه‌ی راه‌های موجود هزینه‌ی مربوط به خود را به همراه خواهد داشت و باید بهترین راه را با مطالعات فراوان مشخص کرد.

این پژوهش در مجله‌ی Environmental Research Letters چاپ شده است. برای مشاهده این مقاله، لینک مقاله را کلیک نمایید.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

نـــام
ایمیل
نظر شما
کارکترهایی که در تصویر می بینید را وارد نمایید. (حساس به حروف کوچک و بزرگ)