فدراسیون سرآمدان علمی ایران | اخبار | تغییرات سلولی منجر به سینوزیت رنیت مزمن می‌شود
متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۷/۰۶/۰۴

تعداد بازدید : ۱۰۲

تعداد رای : ۲

تغییرات سلولی منجر به سینوزیت رنیت مزمن می‌شود

این یافته مکانیزمی برای پایداری پلیپ‌های مرتبط با بینی پیشنهاد داده و راهکارهای درمانی جدیدی ارائه می‌دهد.

سینوزیت رنیت مزمن با آلرژی‌های فصلی تفاوت زیادی دارد. این مشکل باعث می‌شود تا سینوس ملتهب شده و باد کند که این امر باعث می‌شود بیمار احساس بدی داشته باشد و مشکلات تنفسی برای بیمار بوجود بیاید. در بعضی موارد ممکن است این شرایط باعث رشد بافت‌هایی به نام "پلیپ‌های مرتبط با بینی" شود که باید با جراحی آن را از میان برداشت. با اجرای آنالیزهای ژنتیکی بر روی هزاران سلول متفاوت از بیماران مختلف، پژوهشگران MIT موفق به تهیه‌ی اولین نقشه‌ی سلولی از بافت‌های حمل کننده‌ی انسانی در زمان التهاب شده‌اند. آنالیز این اطلاعات باعث شده تا پژوهشگران شاید مکانیزمی که بتواند علت مستعد بودنِ بعضی افراد به سینوزیت رنیت مزمن را توضیح دهد را بیابند.

 

یافته‌ی آنها همچنین توضیحی برای رشد بافت‌های مرتبط با بینی در بعضی از بیماران ارائه می‌کند. علاوه بر این، این پژوهش کاربردهای عام‌تری نیز دارد و ممکن است از این اطلاعات برای بررسی بیماری‌هایی مانند آسم، اگزما و بیماری التهابی روده مورد استفاده قرار بگیرد.

 

به گفته‌ی الکس شالک: «ما شاهد بیان‌های ژنی متفاوتی در سلول‌های اپیتیال بودیم که در آنالیزهای بافت‌های حجیم مغفول مانده بود. زمانی که به ترانسکریپتوم‌های کلی نگاه می‌کنید و سلول‌های بیماران با شرایط مختلف را در بین هزاران ژن بررسی می‌کنید به مرور متوجه روابط بین آنها و اینکه چه رونوشتی جایگزین رونوشت معمول در بدن شده است می‌شوید.»

 

سال گذشته شالک و همکارانش یک فناوری قابل حمل و نقل را گسترش دادند که امکان تعیین توالی RNA چندین هزار سلول را ممکن می‌سازد. این فناوری که به «Seq-Well» معروف است به پژوهشگران اجازه می‌دهد که ببینند کدام برنامه‌ی رونوشتی درون سلول‌ها روشن شده است و بدین ترتیب شناسایی و نحوه‌ی عملکرد آن ژن‌ها ممکن می‌شود. این آنالیزها اختلاف فاحشی بین بیان ژنیِ گونه‌ای از سلول‌های بنیادیِ بافتی، بین بیمارهای با پلیپ‌های مرتبط با بینی و بیمارانی که این پلیپ‌ها را نداشتند نشان دادند. در بیمارانی که این پلیپ را دارند این سلول‌ها بجای مشتق شدن به زیرمجموعه‌ای از سلول‌های اپیتیال که برای دفاع ضروری است شروع به جمع شدن کرده و لایه‌های ضخیم تشکیل می‌دهند. مطالعات نشان می‌دهد که تلاش مداوم برای بلاک کردنِ IL-4 و IL-3 (سیتوکین‌های پاسخ‌دهنده‌ی سیستم ایمنی هستند که زمانی که در سطح بیماری‌زا و بیش از حد تولید می‌شوند منجر به التهاب‌های آلرژیک خواهند شد) شاید راهی مناسب برای درمان سینوزینت رنیت مزمن باشد و برای اینکار پژوهشگران می‌توانند از آنتی‌بادی‌هایی استفاده کنند که گیرنده‌های عادی این دو سیتوکین را مختل کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که در خصوص آلرژی‌های مزمن باید عواملی بیشتر از فقط سیستم دفاعی بدن را مورد بررسی قرار داد. در این مطالعه بافت به صورت کلی مورد بررسی قرار می‌گیرد و برخلاف مطالعات پیشین صرفا بخشی از بافت مورد مطالعه قرار نمی‌گیرد و در نتیجه‌ی اینکار پژوهشگران متوجه شدند که التهاب منجر به تغییرات غیر قابل بازگشتی بر روی ترکیبات دیگر بافت می‌شود.

 

پژوهشگران در حال حاضر در حال بررسی جزئیات مکانیزم‌های موکلولی مرتبط با چگونگیِ ذخیره‌ی حافظه‌ی التهابی توسط سلول‌های پایه‌ای هستند. آنها همچنین بیماری‌های التهابی دیگر که بخش‌های دیگری از بدن را درگیر می‌کنند را بررسی می‌کنند، مانند التهاب‌هایی که منجر به پلیپ و در ادامه سرطان می‌شوند.

 

یافته های این پژوهش در مجله نیچر به چاپ رسیده است. برای مشاهده این مقاله، لینک مقاله را کلیک نمایید.

 

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

نـــام
ایمیل
نظر شما
کارکترهایی که در تصویر می بینید را وارد نمایید. (حساس به حروف کوچک و بزرگ)