متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۷/۰۹/۲۰

تعداد بازدید : ۱۹۰

تعداد رای : ۲

تئوریِ جدید می‌تواند 95 درصدِ گمشده‌ی جهان را توضیح دهد

دانشمندان در دانشگاه آکسفورد شاید یکی از اساسی‌ترین پرسش‌ها در فیزیکِ مدرن را پاسخ داده باشند؛ در مقاله‌ای که ماده‌ی تاریک و انرژیِ تاریک را یکی کرده و آن‌دو را بصورتِ یک سیال با «جرمِ منفی» در نظر می‌گیرد. اگر جرم منفی را فشار دهید به سمتِ شما شتاب خواهد گرفت. این تئوریِ خارق‌العاده شاید ثابت کند که پیش‌بینی‌ای که انیشتین 100 سال پیش کرد درست بوده است.

 

مدل معروف و شناخته‌شده‌ی کنونی برای جهان LambdaCDM نام دارد و در آن هیچ نشانه و اثری از ماده‌ی تاریک و انرژی تاریک نیست. آگاهیِ ما از حضور ماده و انرژی تاریک تنها به‌واسطه‌ی تاثیر آنان بر ماده‌های قابل مشاهده است.

 

در این مدل جدید که در مجله‌ی Astronomy and Astrophysics چاپ شده است دکتر جیمی فارنس توضیحاتِ جدیدی در مورد کیهان ارائه کرده است: «الان ما فکر می‌کنیم که ماده‌ی تاریک و انرژیِ تاریک را بتوان به‌صورت یکی‌شده با در نظر گرفتنِ آنها به‌صورتِ سیالی با "گرانشِ منفی" تعریف کرد که این سیال تمام مواد پیرامونش را از خود می‌راند. اگرچه این ماده برای ما بسیار عجیب است اما باعث می‌شود که کیهان جنبه‌های مثبت و منفی‌ای همسانگرد داشته باشد.»

 

وجودِ ماده‌ی منفی پیش از این رد شده بود، چرا که با انبساطِ جهان چگالیِ این مواد باید کمتر شود اما مشاهدات ما از ماده‌ی تاریک نشان می‌دهد که کاهشی در چگالیِ این ماده اتفاق نمی‌افتد و این با پیش‌بینی همسازی ندارد. در هر صورت پژوهشِ دکتر فارنس دارای یک "تانسورِ خلق‌کننده" است که اجازه می‌دهد ماده‌ی تاریک در هر لحظه به‌طور مداوم خلق شود. این مسئله نشان می‌دهد زمانی‌که ماده‌های منفی بیشتری بوجود می‌آیند، این سیالِ دارای جرمِ منفی در طول انبساط جهان رقیق‌تر نمی‌شود. در حقیقت، به نظر می‌رسد که این سیال با انرژی تاریک یکی باشد.

 

تئوری دکتر فارنس اولین پیش‌گوییِ درست از رفتارِ هالوءِ ماده‌ی تاریک را فراهم می‌کند. بیشترِ کهکشان‌ها با چنان سرعتی درگردشند که باید تکه و پاره شوند اما گویا یک "هالو" از ماده‌ی تاریک آنها را کنار یکدیگر نگه داشته است. این پژوهش جدید دارای شبیه‌سازی‌های کامپیوتری از ویژگی‌های ماده‌ی تاریک است که وجود و تشکیلِ هالوهای ماده‌ی تاریک را مانند مشاهداتی که با استفاده از رادیو تلسکوپ‌های مدرن ممکن شده، فراهم می‌سازد.

 

به گفته‌ی دکتر فارنس: «رهیافت‌های پیشین برای یکپارچه‌سازیِ انرژیِ تاریک و ماده‌ی تاریک سعی داشت تا تئوریِ نسبیتِ عمومیِ انیشتین را اصلاح کند، کاری که بسیار چالش‌برانگیز از آب درآمد. این رهیافت جدید از دو ایده‌ی قدیمی (خلقِ جرم و ماده‌ی منفی) که با تئوریِ انیشتین قابل تطبیق هستند استفاده می‌کند و آنها را یکپارچه می‌کند. نتیجه بسیار زیبا است: انرژی تاریک و ماده‌ی تاریک می‌توانند به‌صورت یک موجود در نظر گرفته شوند، و هر دوی اثرات این موجودات می‌توانند به‌صورت ماده‌ و جرم مثبت در دریایی از جرم منفی به‌خوبی توضیح داده شوند.»

 

تائید یا ردِ این تئوری به‌وسیله‌ی یک آزمایش توسط یک رادیوتلسکوپِ بسیار مدرن به نام SKA انجام خواهد گرفت.

 

دکتر فارنس افزود: «هنوز مشکلات تئوری و محاسباتیِ زیادی باقی مانده است، و ما در پی این هستیم که دریابیم آیا این مدل بسط داده شده‌ی LambdaCDM می‌تواند با مشاهدات تطبیق پیدا کند یا خیر. اگر این تطبیق انجام شود به این نتیجه می‌رسیم که پاسخ به سوالِ "95 درصد گمشده‌ی جهان کجاست" بسیار زیبا خواهد بود: فراموش کرده بودیم که یک منفی در محاسباتمان قرار دهیم."

 

برای مشاهده این مقاله، لینک مقاله را کلیک کنید.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

نـــام
ایمیل
نظر شما
کارکترهایی که در تصویر می بینید را وارد نمایید. (حساس به حروف کوچک و بزرگ)