متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۸/۰۴/۲۴

تعداد بازدید : ۱۲۰

تعداد رای : ۲

مهندسی ژنتیکی گیاهان به منظور ذخیره‌ی کربن در عمق زمین

گیاهان بطور طبیعی کربن را از طبیعت جذب و در زیر خاک توسط ریشه‌ی خود ذخیره می‌کنند. حال هرچه ریشه‌ عمیق‌تر و قوی‌تر باشد این ذخیره‌ی کربن بهتر انجام خواهد شد. دانشمندان با دستکاری ژن‌های گیاه کرس توانستند میزان نفوذ ریشه این گیاه در خاک را افزایش دهند. نتایج این کار در شماره 178 نشریه Cell منتشر شده است.

هیئت بین المللی تغییرات آب‌وهوایی (IPCC) می‌گوید تغییرات جوی که در سراسر جهان مشاهده می‌شود به احتمال خیلی زیاد ناشی از عواملی است که بشر در آن‌ها دست دارد. آکادمی ملی علوم آمریکا نیز فعّالیت انسان‌ها و تولید گازهای گلخانه‌ای را علّت اصلی این پدیده معرفی می‌کند. دانشمندان با استفاده از داده‌های جمع‌آوری شده از گیاهان، یخچال‌ها و سایر نمونه‌ها به این نتیجه دست یافته‌اند و معتقدند که این تحقیقات به‌طور قطعی تأیید می‌کند که فعالیت‌های انسانی بر آب و هوا تأثیر می‌گذارد.

 

کاهش انتشار کربن به اتمسفر به تنهایی برای حل معضلات زیست محیطی کافی نیست. برای کاهش اثرات تغییرات اقلیمی بسیاری از پژوهشگران معتقدند که باید راهی برای از بین بردنِ گازهایی که هم اکنون در اتمسفر هستند بیابیم. در حالیکه بعضی دانشمندان بر روی راه‌هایی مکانیکی برای جذب کربن تمرکز کرده‌اند، دانشمندان در موسسه‌ی "Salk" بدنبال راهی برای فعال کردنِ تواناییِ طبیعی گیاهان در جذب دی اکسید کرین هستند و توانستند ژنی را که مسئول اینکار است را بیابند.

 

گیاهان بطور طبیعی کربن را در طبیعت جذب می‌کنند و آنرا در زیر خاک توسط سیستم ریشه‌ی خود ذخیره میکنند. حال هرچه سیستم ریشه‌ عمیق‌تر و قوی‌تر باشد این ذخیره‌ی کربن بهتر انجام خواهد شد.

 

در یک مطالعه‌ی جدید که در مجله‌ی Cell چاپ شده است دانشمندان جزئیات کشف خود مبنی بر تاثیر ژن EXOCYST70A3 بر عمق ریشه‌ی گیاه کرس را ارائه کردند. با تغییر ژن EXOCYST70A3، دانشمندان ادعا کردند که می‌توانند باعث شوند تا ریشه‌ی گیاه کرس تا عمق بیشتری درون زمین حرکت کند. این نوع ژن در همه‌ی انواع گیاهان و درختان وجود دارد و با دستکاری آن می‌توان به نتیجه‌ای مشابه دست یافت.

 

به گفته‌ی ولفگنگ بوش: «ما به شدت از این کشف هیجان‌زده هستیم. این کشف از اولین کشفیات در راه استفاده از گیاهان برای جذب حداکثری کربن محسوب می‌شود. کاهش سطح دی اکسید کربن یکی از بزرگترین چالش‌های پیش روی بشر است و یافتن راهی برای این معضل برای من از نظر شخصی بسیار با اهمیت و معنادار است.»

 

برای مشاهده این مقاله که در نشریه Cell به چاپ رسیده، لینک مقاله را کلیک نمایید.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

نـــام
ایمیل
نظر شما
کارکترهایی که در تصویر می بینید را وارد نمایید. (حساس به حروف کوچک و بزرگ)