متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۸/۱۱/۰۵

تعداد بازدید : ۳۹۸

تعداد رای : ۵

کشفیات جدیدی در مورد ساعت بیولوژیکی بدن

زیست شناسانِ دانشگاه منچستر توانستند برای اولین بار به طور علمی توضیح دهند که چرا یک خواب خوب در شب باعث می‌شود تا برای فعالیت‌های روزانه بسیار آماده‌تر بود.

پژوهشی که در مجله‌ی نیچر سل بیولوژی چاپ شده است نشان می‌دهد که چگونه ساعت بیولوژیکی بدن در زمان داشتن فعالیت‌ به سرحال نگه داشتنِ بدن کمک می‌کند. از آنجا که می‌دانیم ساعت بدن با افزایش عمر دقت خود را از دست می‌دهد، این کشف ممکن است روزی به برملا ساختنِ رازهای بیشتری در مورد فرآیند پیر شدن کمک کند.

 

این کشف باعث می‌شود تا ماتریکس‌های خارج‌سلولی که از نظر ساختاری و بیوشیمیایی برای سلول‌ها حیاتی هستند بهتر شناخته شوند. این ماتریکس‌ها در استخوان‌ها، پوست، تاندون و غضروف بسیار حائز اهمیت هستند. بیش از نصفِ بدن ما از این ماتریکس‌ها ساخته شده و نصف این ماتریکس‌ها خود از کالوژن تشکیل شده‌اند و دانشمندان مدت‌هاست می‌دانند که این فرآیند تا 17 سالگی کامل می‌شود.

 

اما حالا دانشمندان متوجه شدند که دو نوع فیبر وجود دارد. فیبرها ساختارهای طناب‌مانندی هستند که از کالوژن ساخته شده‌اند و سلول‌ها از آنها برای ساخت بافت استفاده می‌کنند. فیبرهای ‌کلفت‌تر که حدود 200 نانومتر قطر دارند، همیشگی بوده و از 17 سالگی به بعد بدون تغییر می‌مانند. اما فیبرهای نازک‌تر که 50 نانومتر قطر دارند زمانی‌که در طول روز فعالیت انجام می‌شود می‌شکنند اما زمان استراحت و خواب شبانه دوباره پُر می‌شوند.

 

در این پژوهش کالوژن‌ها توسط طیف‌سنجِ جرمی و فیبرهای موش توسط پیشرفته‌ترین میکروسکوپ الکترونی آشکار شدند( به طور مرتب هر چهار ساعت در طول دو روز). وقتی‌که ژن‌ِ مرتبط با ساعت بیولوژیکی بدن در موش توسط پژوهشگران از کار افتاد، فیبرهای نازک و کلفت بصورت تصادفی با هم ادغام شدند.

 

به گفته‌ی پروفسور کادلر رهبر این پژوهش: « کالوژن‌ها بزرگترین منبع پروتئین در بدن هستند و با فراهم کردنِ ساختارها باعث می‌شوند که یکپارچگی و استقامتِ بافت‌ها حفظ شود. بدیهی است که فکر کنیم ماتریکس‌ها در بدن با خستگی و فعالیت از هم گسسته می‌شوند اما در واقع اینطور نیست و ما اکنون دلیلش را می‌دانیم: ساعت بدن عاملی می‌سازد که می‌تواند جایگزین شود و با اینکار از بخش‌های همیشگی ماتریکس محافظت می‌کند.»

 

اگر آجرهای دیوار را به عنوان بخش‌های همیشگی در نظر بگیریم، رنگ روی دیوار آن بخشی است که به طور متناوب جایگزین می‌شود؛ همانند روغنکاری که برای نگه‌داری از ماشین لازم و حیاتی است، فیبرهای نازک کمک می‌کنند تا از ماتریکس بدن محافظت شود. این اطلاعات به فهم پایه‌ای‌ترین مفاهیم بیولوژیِ بدن کمک می‌کند. به عنوان مثال می‌تواند اطلاعات زیادی در مورد چگونگیِ خوب شدنِ زخم‌ها و یا در مورد روند کلی پیر شدن در اختیار پژوهشگران قرار دهد.

 

برای مشاهده نتایج این پژوهش، لینک مقاله ی چاپ شده در نشریه نیچر سل بیولوژی را کلیک نمایید.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

Captcha