متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۹/۰۳/۳۱

تعداد بازدید : ۱۱۵

تعداد رای : ۲

درمان چاقی مفرط به کمک مولکولِ «چربی سوز»

پژوهشگران به تازگی یک جداکننده‌ی کوچکِ مولکول‌های میتوکندری به نام BAM15 پیدا کرده‌اند که بدونِ تاثیرگذاری بر روی مقدار غذای خورده شده، حجم ماهیچه و یا افزایش دمای بدن می‌تواند حجم چربی بدن را کاهش دهد.

13 درصد از جمعیت جهان دچارِ چاقی مفرط هستند. همراه با چاقی مفرط بسیاری از بیماری‌های مرتبط مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و کبد چرب بروز می‌کند که در نتیجه بیماران را دچار مشکلات عدیده‌ای خواهد کرد. به گفته‌ی وبستر سانتوس: «چاقی مفرط بزرگترین مشکل در ایالات متحده است. اما کم کردنِ وزن برای مردم بسیار سخت است زیرا رژیم گرفتن و تغییر عادت غذایی بسیار سخت‌تر از آن‌چیزی است که به نظر می‌رسد. بنابراین یک رهیافت دارویی می‌تواند برای جامعه بسیار مفید باشد.

 

"سانتوس" و همکارانش به تازگی ماده‌ای به نام BAM15 یافته‌اند که علاوه بر کاهش میزان چربی در بدن میزان مقاومت انسولینی در بدن را نیز کاهش می‌دهد و بر روی التهاب‌ها و استرسِ اکسیداتیو نیز تاثیر مثبت دارد. این یافته برای درمان آینده و پیشگیری از چاقی ، دیابت و به خصوص استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH) (نوعی بیماری کبد چرب است که با التهاب و تجمع چربی در کبد مشخص می شود) بسیار امیدوار کننده است. انتظار می‌رود که این بیماری در سالهای آینده به دلیل اصلیِ نیاز به پیوند کبد تبدیل شود.

 

«میتوکندری‌ها» (Mitochondria) اغلب به عنوان نیروگاه‌های سلول شناخته می‌شوند. این اندامک‌ها کمک می‌کنند تا انرژی ورودی حاصل از مواد غذایی به انرژی قابل استفاده برای سلول تبدیل شود. میتوکندری علاوه بر تولید انرژی، عملکردهای مهم دیگری نیز در سلول انجام می‌دهد. ATP، ماده شیمیایی آلی پیچیده است که در همه اشکال موجودات زنده یافت می‌شود، این ترکیب اغلب به عنوان واحد مولکولی سوخت سلولی به شمار می‌آید، زیرا این مولکول، انرژی لازم برای فرآیندهای متابولیکی را فراهم می‌کند. میتوکندری انرژی شیمیایی حاصل از مصرف مواد غذایی را به شکلی از انرژی که سلول می‌تواند آن را مورد استفاده قرار دهد، تبدیل می‌کند. این فرآیند «فسفوریلاسیون اکسیداتیو» (Oxidative Phosphorylation) نام دارد.

 

برای تولید ATP، مواد غذایی باید سوزانده شوند و نیروی حرکتی پروتون (PMF) باید درون میتوکندری ساخته شود. PMF بوسیله‌ی گرادیانِ پروتون که حاصلِ اختلافِ غلظتِ پروتون‌های بیرون سلول و درون سلول است تولید می‌شود.

 

به گفته‌ی «سانتوس» : «هر چیزی که باعث کاهش PMF شود قابلیت این را دارد که تنفس را افزایش دهد. مولکول‌های جدا کننده‌ی میتوکندریا به سمت میتوکندریا می‌روند و به آن کمک می‌کنند تا بهتر تنفس کند. در نتیجه، متابولیسم سلول‌ها تغییر خواهد کرد به نحوی که ما بدون انجام دادن هیچ ورزشی می‌توانیم کالری بیشتری بسوزانیم.».

 

با انجام مجموعه‌ای از آزمایش‌های بر روی موش، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که حتی مقادیر زیادِ PMF سمی نیست و همچنین بر روی ناحیه‌ای از مغز که دستور گشنگی را می‌دهد نیز بی‌تاثیر است. داروهای چربی‌سوز در گذشته به بدن دستور می‌داد تا کمتر غذا بخورد اما بعد از اینکه اثر داروها از بین می‌رفت فرد مورد نظر بیشتر از حالت عادی غذا می‌خورد. این داروی جدید تغییری در میزان غذا خوردنِ موش‌ها ایجاد نکرده است.

 

جداکننده‌های میتوکندری اثری بیشتر از فقط درمان چاقی دارد و می‌تواند با کمینه کردنِ گونه‌های اکسیژن‌های واکنشی باعث کند شدنِ روندِ پیری شود.

 

نتایج این پژوهش در نشریه نیچر کامیونیکیشن به چاپ رسیده است. 

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

نـــام
ایمیل
نظر شما
کارکترهایی که در تصویر می بینید را وارد نمایید. (حساس به حروف کوچک و بزرگ)
Captcha