متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۹/۰۶/۰۱

تعداد بازدید : ۱۴۷

تعداد رای : ۴

کشف ساختار وزیکول های میکروسکوپی در سلول

اخیراً محققان دانشگاه ایالتی فلوریدا در آمریکا اکتشافات جدیدی در مورد ساختار بسته های کوچک ناقل مواد در سلول کرده اند؛ ساختارهایی که در متابولیسم سلولی، انتقال مواد در سلول و رهایش دارو نقش به سزایی دارد.

اسکات استاگ، استادیار شیمی و بیوشیمی و از نویسندگان این مقاله اظهار کرد: دقیقاً همانند یک پستچی که بسته هایی با اشکال و اندازه های مختلف را انتقال می دهد، در سلول نیز وزیکول هایی وجود دارد که بسته های میکروسکوپی حاوی مواد را از یک کده به کده دیگر منتقل می کند.

 

دانشمندان پیش از این وزیکول هایی شبیه به کیسه هایی پر از مایعات را مشاهده کردند که مواد را درون یک سلول و یا بین سلول های مختلف انتقال می­دهد. آنها همچنین پروتئینی به نام کلاترین را مشاهده کردند که تشکیل ساختاری قفس مانند در بخش بیرونی این وزیکول ها می دهد. با اینحال، همچنان سؤالاتی در مورد چگونگی تشکیل این پوشش های کلاترینی و عامل تعیین کننده نوع ساختارشان بی پاسخ باقی مانده بود. بدین منظور، محققان با استفاده از میکروسکوپ موفق به کشف پروتئین دیگری به نام پروتئین آداپتور شده اند که چندین مولکول کلاترین را به یکدیگر پیوند داده، بطوریکه باعث ایجاد ساختارهایی با اندازه های متفاوت می شود. آنها همچنین مشاهده کرده اند که پوشش کلاترینی می تواند ساختار سبدی شکلی ایجاد کند که نشان می دهد تشکیل پوشش های کلاترینی پیچیده تر از چیزی است که قبلاً تصور می شد.

 

محمدرضا پاران، از محققان مؤسسه بیوفیزیک مولکولی در دانشگاه ایالتی فلوریدا و نویسنده اصلی این تحقیق در ادامه گفت: ما در مورد وزیکول های پوشیده شده با کلاترین چیزهای زیادی آموخته ایم. ما ساختارها و الگوهای جدیدی مشاهده کرده ایم که به شدت ما را غافلگیر کرده است. در حقیقت، ساختارهای کلاترینی که در یک لوله آزمایش تشکیل می شود متفاوت از ساختارهایی است که در یک سلول قابل مشاهده است؛ که نشان می دهد هنوز ناشناخته های بسیاری در مورد چگونگی ساخت پوشش کلاترینی در سلول وجود دارد. فرض ما بر این است که مواد موجود در وزیکول ها در چگونگی ساخت این پوشش ها نقش داشته، که می تواند دلیلی بر مشاهده ساختارهای کلاترینی متفاوت باشد. در واقع، این مسیر اصلی برای ورود مولکول هایی نظیر هورمون ها، پروتئین ها و ویروس ها به سلول و انتقال آنها درون سلول است. اگر این مسیر متوقف شود، سلول ها از بین رفته و یا دچار بیماری می شوند.

 

استاگ در ادامه گفت که درک مکانیسم های مولکولی مبتنی بر کلاترین بسیار با اهمیت بوده و هر چه درک ما بالاتر باشد بهتر می توان آن را جهت انجام اعمالی نظیر توقف ورود ویروس به سلول، افزایش رهایش دارو و یا تعدیل میزان انتقال دهنده های عصبی در مغز دستکاری کرد.

 

جزئیات این تحقیق در مجله Science Advances منتشر شده است. برای مشاهده اطلاعات بیشتر، لینک مقاله را کلیک نمایید.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

Captcha