متن خبر

تاریخ خبر : ۱۴۰۱/۰۵/۲۲

تعداد بازدید : ۱۴۷

تعداد رای : ۱

آلودگی آب باران در اکثر نقاط زمین «بسیار فراتر» از سطح ایمنی

این مواد مصنوعی «پی‌اِف‌اِی‌اِس»، مخفف مواد «پلی‌فلوئوروآلکیل و پرفلوئوروآلکیل» نام دارند، که در تابه‌های نچسب، فوم اطفای حریق و لباس‌های ضدآب استفاده می‌شوند. این مواد مصنوعی که به نام «مواد شیمیایی دیرپا» شناخته می‌شوند، سال‌ها در محیط زیست باقی می‌مانند.

اکنون رواج و گسترش این مواد به حدی است که دانشمندان می‌گویند هیچ مکان امنی در روی زمین برای اجتناب از آنها وجود ندارد. پژوهشگران دانشگاه استکهلم می‌گویند که «بسیار حیاتی» است که استفاده از این مواد به سرعت تحت نظارت و محدودیت قرار گیرد. دانشمندان نگرانند که مواد «پی‌اِف‌اِی‌اِس» احتمالا خطراتی برای سلامتی، ازجمله بروز سرطان داشته باشد؛ اگرچه تحقیقات در این مورد تاکنون نتایج قطعی نداشته است. نگرانی‌های فزاینده‌ای از گسترش این مواد شیمیایی پایا در سال‌های اخیر وجود دارد. حدود ۴۵۰۰ نوع از این مواد که ترکیبات فلوئور هستند، وجود دارند و تقریبا در هر مکانی روی زمین در صدها محصول روزمره یافت می‌شوند، ازجمله بسته‌بندی مواد غذایی، ظروف نچسب، سازوبرگ مرتبط با باران، چسب‌ها، کاغذ، و رنگ‌ها.

 

نگرانی‌های ایمنی درمورد وجود این مواد پایدار و پردوام در آب آشامیدنی هم مطرح شده است. این پژوهش جدید که به بررسی چهار ماده شیمیایی خاص در این گروه می‌پردازد، نشان می‌دهد که سطح یکی از مواد شیمیایی پی‌اِف‌اِی‌اِس در آب باران در سراسر جهان اغلب «بسیار فراتر از» سطح توصیه‌ای آب آشامیدنی در ایالات متحده آمریکا است. شواهد حاکی از آن است که خاک هم در سراسر جهان به طور مشابهی آلوده است. مولفان این پژوهش، براساس یافته‌هایشان، به این نتیجه رسیده‌اند که این آلودگی دیگر هیچ حد و مرزی در سراسر سیاره زمین نمی‌شناسد؛ به این معنی که هیچ مکان ایمنی روی زمین برای اجتناب از این مواد وجود ندارد.

 

پروفسور ایان کازینز، مولف اصلی این پژوهش در دانشگاه استکهلم، می‌گوید: «استدلال ما اینجا این است که ما دیگر از محدوده عملیاتی ایمن خارج شده‌ایم، چرا که اکنون این مواد شیمیایی را در همه جا داریم و توصیه‌های ایمنی موجود دیگر دست‌یافتنی نیست.» او توضیح می‌دهد: «من نمی‌گویم که همه ما از تاثیر این آلودگی می‌میریم. اما ما اکنون در وضعیتی هستیم که در هیچ جای کره زمین نمی‌توانید زندگی کنید و مطمئن باشید که محیط زیست آنجا مصون از این مواد شیمیایی است.»

 

در حالی که بدون شک این موضوع باعث نگرانی است، اما تبصره‌هایی هم وجود دارد. بسیاری از این سطوح ایمنی موجود توصیه‌ای هستند، به این معنی که از نظر قانونی قابل اجرا نیستند. این در حالی است که دانشمندان دیگر معتقدند که اقدام عملی برای محدود کردن این مواد شیمیایی باید زمانی صورت گیرد که خطرات سلامتی آنها به وضوح ثابت شود.

 

پژوهش‌های زیادی درمورد خطرات سلامتی ناشی از مواد پی‌اِف‌اِی‌اِس انجام گرفته است؛ دانشمندان می‌گویند قرار گرفتن در معرض سطوح بالای این مواد ممکن است با افزایش خطر ابتلا به بعضی سرطان‌ها، مشکلات باروری، و تاخیر رشد در کودکان مرتبط باشد. حذف مواد شیمیایی مدنظر این پژوهش از آب آشامیدنی در تصفیه‌خانه‌ها امکانپذیر است، ولی پرهزینه. در کشورهای پیشرفته اقداماتی برای ممنوع کردن این مواد انجام شد ولی در نهایت به علت مشکلاتی که در اقتصاد بوجود آمد از این اقدامات کنار گذاشته شد. به گفته ی پروفسور کازینز: «این به این دلیل نیست که در ارزیابی ریسک مشکلی وجود دارد. فقط به این دلیل است که شما نمی‌توانید این دستورالعمل‌ها را اعمال کنید. از نقطه نظر اقتصادی، اعمال هر یک از این دستورالعمل‌ها غیرممکن است.»

 

نتایج این پژوهش در نشریه Environmental Science & Technology منتشر شده است.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

Captcha